Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2014




Τραγούδι ποταμού

            ( RIVER’S SONG )


Με ροή χάλυβα

το κυλιόμενο νερό

διαπερνά τους βράχους

και τους μεταμορφώνει σ’ αστέρια

ο ήλιος και το φεγγάρι αποτυγχάνουν

να περπατήσουν την οξύτητά του

ο θρήνος των βράχων

μετατρέπεται σε τραγούδι ποταμού

            R. K. SinghIndia

Translation by Antonios Zalonis




            I am longing for a kiss

I am longing for a kiss.

Oh, my lips are orphaned.

On these days, so old like those in fairy tales!

My feelings are so alive and I can’t bear this loneliness.

Who has left this misery with me alone?

Why love this misery as if it were something precious?

Why accept the way the world is?

How to deal with being so obviously young and

Unleashed, like morning light and evening dusk?

Why care for rumors of not being faithful?

I am longing for a kiss.

            Hadaa Sendoo



Pascoli al mare   

Lassù, sulla verde collina,

sotto un cielo d’azzurro intenso,

placido pascola il gregge,

mentre il pastore riposa

sotto l’albero di fico,

dopo aver mangiato i frutti prelibati.

Davanti a sé il mare,

brillante come uno specchio

al sole di mezzogiorno.

L’odore di salsedine

si spande intorno.

Giovanni Campisi-Italia


            Friday of passion


My Lord, let the cock not crow again,

if my body overflows with sins

there isn’t any room for my regrets.

I’m both Herod and Pilate.

My Lord, let the cock not crow again.

But this night is full of mysteries!

I have never seen such dark clouds,

like huge rollers, in multitude,

whirling go by, and this wind

hissing the death.

Alas! The wisteria

gets stripped off in atoms of weeping

and noises come from far off,

chocked screams of the dying

the lightning crashing over the hill,

has burnt the wood…

Why do You keep me away from Your way?

My Lord, let the cock crow again,

let it crow again, crow again,

and never it never stops,

till it has prostrated hear Your Cross,

until Your forgiveness descends on my head.

There is a last day for everybody,

My Lord, let the sun shine on me.

            Domenico Deflice – Italy


            Prelude –Πρελούδιο


Να λάμπεις σαν αστέρι

να ’σαι πάντα σαν το φεγγάρι

θερμός να ’σαι καθώς ο ήλιος,

απαλός σαν το μπουμπούκι,

αγνός σαν του λουλουδιού το πέταλο

και σαν το νερό να κυλάς…

Τη νύχτα τα αστέρια πεζοπορούν

τη νύχτα το φεγγάρι κρύβεται,

κοίτα τον ήλιο πλυμένο απ’ τον άνεμο.

            Baek Han-Yi – Korea

Translation:Δανάη Παπαστράτου




Wherever I passed

whatever I gained

all is now finished…

All the voices,

the echoes, the sounds,

the silences, the walls,

all these are now


drifting in Eternity’s path..

I will only exist

in the dust

of the Universe…

            Dina Amanatides-Australia







I am amazed how

The glass of jealousy has overflowed

Into thw same water we drank

As children


I am amazed that the sun

Which warmed our hearts, is lost,

And light has turned into darkness.


I am amazed how life has changed.

It is the unsolvable mystery

Like a stream, flowing headlong to bedlam.


Now distance separates us,

The bridge broken in two

I sense that the stream

Will become a river…

            Katie Pavlou-Australia


The house of those who left


They have been seized by the wave of escape,

they left their absence

and left seven mountains long.

With hard teardrops, bitterly, the house,

rain of pain poured in the threshold.


like old woman exhausted from a lot cry,

the kerchief of roof lowered till the brows

and knelt,

with the eye of hope lost.

Exhausted, mashed.


In the courtyard, the no trodden grass

grew as unshaved beard.

            Iliaz Bobaz –Albania

Translated in English by: Antonios Zalonis


            Many symptoms and a syndrome


Mankind concentrated on pleasure,

a vital affair has neglected.

A critical question must be answered;

Ambiguous responses are rejected.

What’s the most significant in life?

Particular attention should be paid.

The gifted time limit soon expires;

The Vandals override the constraints!

            Charalampos Vassilakis-Greece



Murmur to me, Love, of nothing but you

My mentor opens your deep secret gates

Medium, initiate me to the sounds of your thought

Mellow honeyed ambrosia of being

Meditative communion of eternal joy

Message of life quite unique

Murmur me, Love, of nothing you

Masterpiece like no other in the universe

Momentous transmission of divine bliss

Metamorphosis of weakness to strength

            Giorgos I. Botis-Greece




Πάνω στην υδρόγειο

μια γκρίζα οπτασία είναι καθισμένη.

Σαν ένα φάντασμα ή σα σκιά,

ή απλώς ένα είδωλο.

Ένας βράχος

στην αιώνια νύστα του.

Μια πυκνή αντάρα

στο ξεθώριασμα.

Όραμα ακέφαλο


πάνω στο κεφάλι του.

            Pedro Dudi-Αλβανία




Red skirts dancing and flapping in tango,

Beaming and turning like the weaving shuttle,

Emotions are waving like many a ruffle.

            Choi Lai Sheung- China



Κόκκινες φούστες χορεύουν και ραπίζουν στο ταγκό,

Ακτινοβολούν και γυρίζουν σαν την υφαίνουσα σαΐτα,

Συγκινήσεις κυματίζουν όπως μία δυνατή πτυχή

            Choi Lai Sheung- China

Translated by Antonios Zalonis




            Στην άπλα του κάμπου


Μέσα στου κάμπου τα πολύχρωμα λουλούδια

γλυκά περνάει και τα λικνίζει το αεράκι

και μες στ’ απόβραδο καθώς φυσάει ο μπάτης

εκείνα γέρνουν και την αύρα προσκυνούν.


Και σαν ο ήλιος ανατείλει την αυγούλα

μες στον αιθέρα ευωδία γύρω σκορπούν

κι από το μέλι τους μεθούν τα μελισσάκια

και κυνηγούν τις πεταλούδες που πέφτουν.


Τρέχουν ξοπίσω και αρχίζουν το χορό

κι από τη ζάλη τους ξεσπάει πανηγύρι,

σαν ξεμεθύσουν τρέχουν πάλι στους ανθούς

να πιουν το μέλι και ν’ αφήσουνε τη γύρη.


Η φύση χαίρεται κι τους χαμογελά

κι ο ήλιος στέλνει το στερνό το μήνυμά του

και βασιλεύοντας υπόσχεται πολλά

πως πάλι αύριο θα ’ναι κι αυτό κοντά τους.

            Αθηνά Γκινάκη-Αυστραλία



Γεμάτο φεγγάρι

έν’ αξιόπιστο φανάρι

στο δρόμο για το σπίτι.


Ένα ρομαντικό νησί

σε θάλασσα γαλάζια

από σάπφειρο χωρίς λιμάνι.


Ενάντια στο βοριά

το επίμονο

ενός κότσυφα τραγούδι.


Το χορτάρι στο βουνό

στ’ άσπρα καλυμμένο

από νάρκισσους της άνοιξης


Μια μυρωδιά σανού

τη νιότη σου θυμίζει

την αλαργινή.

            Kurt F. Svatek-Austria

Μετάφραση: Διον. Κουλεντιανός


            The balance of the impossible

              Η ισορροπία του αδύνατου


Ένας πράσινος άνεμος

υψώνεται πριν την αυγή

για να βοηθήσει τη μέρα

ν’ ανοίξει την πόρτα

και ν’ απελευθερώσει τα πουλιά

που δημιουργήθηκαν στα όνειρά μας

να πετάξουν μακριά

στα σκοτεινά δάση

πέρα από τη λήθη.

Νυχτερίδες κρύβουν τις φωλιές τους

σ’ αυτά, 

αρνούμενες την ομορφιά του φωτός,

όπου μπορούμε μόνο

ν’ αναζητήσουμε

την ισορροπία του αδύνατου.

Dragan Dragojlovic-Serbia

Translated by Antonios Zalonis


            Θάλασσα της Ελλάδος


Χαϊδεύτρα συ γιρλάντινων ακρογιαλιών

χρυσών αγχίαλων η προσμονή.

Στην άλμη σου εβούτηξαν γερά κορμιά,

στα κύματά σου έπλευσαν σκαριά.

Δεν είσ’ η θάλασσα των μαργαριταριών

μα ούτε και των κοραλλιών.

Ηλιόφωτη πηγή τρανού πολιτισμού,

συνέπλευσαν επάνω σου λαοί.

Σε θαύμασαν με στόματα καλλίφωνα

και έκλεισαν με πάθος τα σαθρά και μιαρά.

Θριάμβους ύμνων άκουσαν θνητοί θεοί.

Στα βάθη σου έζησαν και πεθάναν ναυτικοί.

Στον  πλάνο ορθρινό αφρό σου χώρεσαν

από τα βάθη όσα εμπόρεσαν.

            Σεβαστή Μπούρα-Μπούτου-Ν. Υόρκη



για να μου λες

έτσι απλά:

«κουράζομαι μαμά».

Κι ευθύς σηκώνω

την κούρασή σου

στα δικά μου τα φτερά

με κίνδυνο να σπάσουν


Κι αλαφρώνεις παιδί μου

κι αλαφρώνεις.

            η Μάνα,

            Π. Ζαλώνη




            Eternal search

            Αιώνια αναζήτηση


Μισαλλοδοξία, νοημοσύνη,

τόσο μεγάλο ψάξιμο

για τις εμπνεύσεις σου

και τους πόθους σου τους μυστικούς,

που κάθε μέρα ξαναζωντανεύουν.

Εκείνος είν\ ευτυχισμένος μακριά

σ’ αυτή την δίχως τέλος αναζήτηση.

Μετά, ποιος θα ’ναι να σε περιμένει;

Άρπαξε τώρα την επομένη σελίδα

και πάλεψε χωρίς ελπίδα μια

και δίχως να θρηνείς.

Κανένας δεν επιθυμεί

ν’ ακούει κλάματα!

   Jose Luiz Paluco Grando-Brazil

Translated by Dion. Koulentianos



We write


We write on paper,

on computers, on napkins,

on market receipts,

on newspaper's edge,

on paper plates and on trees

We, who talk to the wind

with the voice of poetry

and words of stone

We are tireless

transients of the night,

sleepless witches

We go on dreaming

and believing

in the power of love.

Teresinka Pereira


Εσύ κι εγώ είμαστε εμείς 


Δες τον κήπο των επίγειων συναισθημάτων

και άκου τους κτύπους του σκοταδιού

στην ατμόσφαιρα των σύγχρονων διανοημάτων.

Προσπαθούν να λιχνίσουν το φως

μα οριοθετούν τον εαυτό τους απ’ έξω.

Το φως δε λιχνίζεται με χτύπους σκοταδιού

στις γειτονιές της εξουσίας.

Μόνο με κτύπους της καρδιάς

στην πόρτα του

«εσύ κι εγώ είμαστε εμείς».

Ιωάννης Παναγάκος





I walk in sleep

on waves’ edges

among shattered stars.


I hear you to touch

behind every dream, rolling up

the voiceless moon.


I hear its groaming that drip

on my cheeks


thinking that will brake

the statue of your absence.

            Andreas Karzis-Πρέβεζα




Εκστατικά κοιτάζω σε,

κόσμε, και σε θαυμάζω,

το πώς γυρίζεις θαυμαστά

στα ίδια και στα ίδια,

αφού δεν έχεις μια σωστή,

λέω, ούτε μια βίδα.

Και πώς μας βλέπεις

άθλιους, αιμοχαρείς, γελοίους

και δεν σιχάθηκες κι εμάς

και τους λαμπρούς βίους

            Ιωάννα Λιακάκου-Μελβούρνη


Πεισίβροτον   Κράτος  - Βία


Στο σπαραγμό των άδυτων,

στη χώρα των ονείρων,

άδολης νείρομαι χαράς,

το φως το γαλαζί.

Στα σύφλογα του Καύκασου,

που ψάχνω να σε βρω,

πλημμύρισαν τα βλέφαρα,

στα χάη των Ηπείρων,

Κι ως μες των κέδρων τις δορές

ο πόνος μόνο ζει,

η Βία και το Κράτος

μου στήνουν το Σταυρό.

            Νίκη Κατσικάδη-Πειραιά


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου